خدایا مارو ببخش و بیامرز.

سلام رفیق

حالا که تا 4شنبه صدامو نمیشنوی ترجیح نمیدم از حس و حالم و از هوا و حس و حال اینجا بگم چون که وقتی بخونیش دیگه اون شرایط گذشته و الکی روت اثر میذاره.

از همه چی و در مورد همه کس که گذشته 2تا سوال ازت دارم که باید جواب بدی:

1.نمیفهممت وقتی خودتو یک هفته حتی از دیدن وبلاگا محروم میکنی یا وقتی عقربه های ساعت رو عددی میاد بی مقدمه بارونو قطع میکنی.منو مجازات میکنی یا خودتو؟ولی وقتی به این 2تا کارت فکر میکنم سراپای وجودم به حقانیتت شهادت میده .راحت باش امین!میدونم آدمی که برای خودش ارزش قائل نباشه برای بقیه هم نیست،آدمی که خودشو دوست نداشته باشه بقیه رو هم نمیتونه دوست داشته باشه.پس هدفتو به من بگو تا بفهمم من این حقو دارم چون سمت دیگه این قصه منم.چه بخاطر خودت چه بخاطر من و چه بخاطر هرکس دیگه باشه حتی خودمون.

2.قلبت وقتی کند میرنه چی بهت میگه؟تو میشنوی صداشو ولی من نمیشنوم!قلبت چی شده؟

2تا سوالی هستن که تو این شرایط گهگاهی به ذهنم خطور میکنن همینجا کامل جواب میخوام.

تنها چیزی که از این شرایط بهت میتونم بگم اینه که خنثی تر از من آدم تا به حال ندیدی.ساعت ها میگذره لبای من نه برای خنده و نه برای گریه و نه گفتن یک کلمه باز نمیشن.هوا کاملا ابریست زیبا و غمگین و عمیق!

امین منو بخاطر همه چیز ببخش

دیدن آینده رفاقت ما با جداییش خیلی سخته،به هرحال باید از هم بگذریم و ببخشیم هرآنچه بینمون گذشت.

و خدایا خودت آرامش ما و همه ی انسانهاتو به ویژه افرادی که تو این مراسم دارن میبینمو و پدربزرگو تضمین کن!2ساله که فقط درگیر مراسم عزا و غمیم!

همتون موفق و سربلند باشید.

خداحافظتون

عاشقانه ما دوتا...